skuldig Afbreking: skul•dig Uitspraak: /ˈskœl.dəχ/ Byvoeglike naamwoord: skuldig Vergrotende trap: skuldiger Oortreffende trap: skuldigste Attributief: skuldige Betekenis: • Vir 'n (meestal strafbare) daad verantwoordelik. Gebruik: • Hy is skuldig aan die aanklag wat teen hom gemaak is. Spreekwoord: • Ek bly jou 'n antwoord skuldig. [Vasgevra wees; nie in staat om te reageer nie.] • Net een dood skuldig wees. [Niks ergers as die slegste kan ’n mens tref nie.] Sinoniem: • aandadig • medepligtig Antoniem: • onskuldig Vertaling: Engels: guilty, indebted, culpable Nederlands: schuldig Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.