Die son wat opkom. opkom Afbreking: op•kom Samestelling: op + kom Werkwoord: kom op, opkom Verlede tyd: het opgekom Betekenis: • Na bo beweeg; styg. • Die liggaam in 'n regop posisie bring; jouself reguit maak en omhoog kom; opstaan. • Aan iets begin dink; 'n idee of gedagte wat opskiet; byval. • Iemand verdedig; in die bresse tree. Gebruik: • Die son kom op. Dit lyk of die maan agter die see opkom. • Die saad het opgekom. Hy sukkel om uit die bed op te kom. • Die gedagte het by my opgekom. • Hy kom op vir die armes van gees. Spreekwoord: • Self die mas opkom. [Op eie stoom 'n taak voltooi.] Sinoniem: • opgaan Antoniem: • afkom • neerkom • ondergaan Vertaling: Engels: to rise, come up Nederlands: opkomen Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.