breuk Afbreking: breuk Uitspraak: /brɪøk/ Selfstandige naamwoord: breuk Meervoud: breuke Verkleinwoord: breukie Meervoud van verkleining: breukies Betekenis: • Die gebreekte gedeelte van iets; stukkende plek; skeur. • (medies) Swak plek in die liggaam waar die ingewande uitpeul of 'n been gebreek is. • (wiskunde) 'n Gedeelte van 'n heelgetal; die uitkoms (kwosiënt) as twee of meer heeltalle met mekaar gedeel word. Gebruik: • Hy klim versigtig oor 'n breuk in die rotswand. • Sy moet gaan vir 'n operasie om die breuk te herstel. • Gegewe die breuk a/b, is a die teller en b die noemer. Getalle soos ’n kwart (1⁄4), vyf agtstes (5⁄8) en 'n tiende (1⁄10) is breuke. Sinoniem: • fraktuur Afgelei: • dermbreuk • inbreuk • kontrakbreuk • mantelvliesbreuk • nekbreuk • skedelbreuk • spleetbreuk • wolkbreuk Vertaling: Engels: fracture, break; fraction Nederlands: breuk Nota: • Moenie "breuk" met "breek" (ww.) verwar nie. Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.