'n Kroon. kroon Afbreking: kroon Uitspraak: /krʊə̯n/ Selfstandige naamwoord: kroon Meervoud: krone Verkleinwoord: kroontjie Meervoud van verkleining: kroontjies Betekenis: • 'n Hoofdeksel wat deur 'n vors gedra word. • (figuurlik) Metafoor vir die "vors". Gebruik: • Die koning se kroon skitter van die juwele. • Daarvoor sal jy toestemming van die kroon moet kry. Spreekwoord: • Iemand die kroon van die hoof neem. [In die skande steek.] Vertaling: Engels: crown Nederlands: kroon Werkwoord: kroon Verlede tyd: het gekroon Teenwoordige deelwoord: kronend, kronende Verlede deelwoord: gekroonde Betekenis: • Om iemand as koning of koningin aan te stel deur tydens 'n seremonie 'n kroon op sy of haar kop te plaas. Gebruik: • Hy is op die dag gekroon. Vertaling: Engels: to crown Nederlands: kronen Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.