monnik Afbreking: mon•nik Uitspraak: /ˈmɔ.nək/ Selfstandige naamwoord: monnik Meervoud: monnike Verkleinwoord: monnikie Meervoud van verkleining: monnikies Betekenis: • 'n Man wat vir religieuse oorwegings teruggetrokke leef, meestal in 'n klooster. Gebruik: • Pous Bonifatius IV was 'n monnik in die Benediktyne-kloosterorde. Sinoniem: • kloosterling Antoniem: • non (vroulik) Vertaling: Engels: monk, friar Nederlands: monnik Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.