weggooi Afbreking: weg•gooi Samestelling: weg + gooi Uitspraak: /ˈvɛχ.χoːi̯/ Werkwoord: gooi weg, weggooi Verlede tyd: het weggegooi Teenwoordige deelwoord: weggooiende Betekenis: • Opsetlike of onopsetlik van iets ontslae raak. • Iets deur die lug gooi. Gebruik: • Dit is skokkend om te sien hoe sommige mense hulle toekoms weggooi. • Elke keer as die seun die bal weggooi, gaan haal sy hond dit weer. Spreekwoord: • Moenie jou ou skoene weggooi voor jy nuwes het nie. [Moenie van ou goed ontslae raak voordat jy seker is dat jy nuwes het nie.] Afgelei: • weggooiding • weggooidoek • weggooigoed • weggooisakdoek • weggooi-ooi Vertaling: Engels: to throw away Nederlands: weggooien Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.