Vira het so tyd gelede geskryf hoe 'n dagga plantjie in haar tuin opgekom het en die lesse wat haar kinders daaruit geleer het (kort gestel) Jou wrintie. Ek staan so met die tuinslang (wie het hierdie woord uitgevind?) vanoggend en water gee, toe Meneer pronkerig sy vyf grasgroen blare hier voor my wuif. Nou waar sou jy vandaan kom? Dit laat my toe dink aan jare gelede toe ek die platteland vaarwel geroep het om 'n bestaan hier in die grote stad te kom maak. Ek het deur 'n sameloop van omstandighede bevriend geraak met 'n algemene praktisyn en sy vrou. Hy natuurlik, het weer ander vriende gehad en voor ek my oë behoorlik kon uitvee het die plaasjapie skielik in die hogere sirkels gekuier. Ek stap toe een Saterdag aand weer by die enorme dubbeldeure in Sandton in waar die swier geen einde het nie. En toe kon ek dit nie meer hou nie. "Wat is hierdie blerrie wierook wat alewig hier brand? Die goed stink man. Is jy 'n Hindoe of rook jy dagga?" My onskuldige vraag tref (kom ons noem hom maar) Piet tussen die oë. Hy kyk my vir 'n wyle aan en huiwerig antwoord hy: "Wel, aangesien jy so reguit vra kan ek maar seker reguit antwoord. Ja. Ek rook dagga." Nouja toe. Daai voorhamer bounce terug en tref my weer tussen die oë. Sondag was 'n braai by Professor So-en-so. Alweer die bleddie wierook. Ek kyk na Piet en hy knik sy kop. En so dartel die rokies van Sandton tot in Waterkloof. En almal besing die deugde van die dampie, hierdie opvoeders en geneeshere van ons volkie. Nou wonder ek nounet. Waar 'n rokie is ... Alwyn Nel
Alwyn Nel wrote in article ... > Vira het so tyd gelede geskryf hoe 'n dagga plantjie in haar tuin opgekom > het en die lesse wat haar kinders daaruit geleer het (kort gestel) > > Jou wrintie. Ek staan so met die tuinslang (wie het hierdie woord > uitgevind?) vanoggend en water gee, toe Meneer pronkerig sy vyf grasgroen > blare hier voor my wuif Ek hoor daar is nou selfs kunsplante van die vyfblaar variëteit... jy weet, daai "ek-kannie-glo-dis-nie-'n-plant-nie" potplante wat in air-conditioned en kunsmatig beligte kantore floreer. Op my klein dorp pryk daar een in 'n vooraanstaande advokaat se kantoor. G'n mens sal durf vra of dit doelbewus of uit ignorance aangeskaf is nie....
Sing almal saam (ou liedere uit die Kaap): Bring die dagga, bring dit nou... Bring die dagga bring dit gou... maak 'n pyp en maak hom nou... Of op 'n ander wysie: Sakke, sakke vol da-ga Kanne, kanne vol wyn... NS: Ek is seker dis beter om soos die oumense blaartwak te rook as om so baie tieners te he wat deesdae aan heroin oordosisse sterf.
On 12 Oct 1997 11:41:40 GMT, "Alwyn Nel" <ne...@global.co.za> wrote: <<ira het so tyd gelede geskryf hoe 'n dagga plantjie in haar tuin opgekom >het en die lesse wat haar kinders daaruit geleer het (kort gestel) > >Jou wrintie. Ek staan so met die tuinslang (wie het hierdie woord >uitgevind?) vanoggend en water gee, toe Meneer pronkerig sy vyf grasgroen >blare hier voor my wuif. Nou waar sou jy vandaan kom?>>> As jy dink ons gaan jou glo.....!!! (Nee, edelagbare, ek lieg rerig nie. Glo my tog. Toe ek so afkyk toe sien ek die blaartjie daar. Toe wonder ek wat se blaartjie is die wat so cute lyk. Toe tel ek dit op om te kyk en dis toe waar ek gearresteer word. Rerig edelagbare...) Anyway. Die odd keer wat ek dagga gerook het baie lank gelede het ek my kak gelag. En die musiek was great. Rock is wonderlik. Maar dit het nie op my gewerk vir klassieke musiek nie. Miskien daarom dat mens nie rasta's by die simfonie-orkes sien nie. Ek het dit nooit weer gedoen nie en het geen begeerte weer gehad nie. Dis was in elk geval nie so lekker as die kere toe ek rerig lekker ge-jog het nie. Dis so f#kken lekker om lekker te jog as jy fiks is. Hoe ouer ek raak hoe meer word ek in elk geval afgesit deur rook.