Die menslike oor. hoor Afbreking: hoor Werkwoord: hoor Verlede tyd: het gehoor Teenwoordige deelwoord: horende Betekenis: • Geluide (klanke) met die ore waarneem, sonder om noodwendig te luister (aandag te skenk). Gebruik: • Doofheid is 'n onvermoë of verminderde vermoë om te hoor, oftewel ouditiewe inligting waar te neem. Spreekwoord: • Ek het 'n voëltjie hoor fluit. ['n Gerug gehoor.] • Jy kan 'n speld hoor val. [Dit was baie stil.] • Sy sal nooit die end daarvan hoor nie. [Sy sal aanhou gespot of verwyt word.] • Uit die mond van die kind, sal jy die waarheid hoor. ['n Kind sê wat hy dink en steek niks weg nie.] • Die klok hoor lui, maar nie weet waar die bel hang. [Iets van 'n saak gehoor, maar weet niks van die besonderhede.] • As kok en koksmaat rusie kry, dan hoor jy waar die spek bly. [Wanneer twee samesweerders rusie kry, openbaar hulle mekaar se geheime.] • Praat van 'n engeltjie en jy hoor sy vlerke klap. [Gesê wanneer iemand oor wie gepraat word, onverwags op die toneel verskyn.] Afgelei: • hoorbaar • hoorder • horend Verwant: • luister Vertaling: Engels: to hear Nederlands: horen Selfstandige naamwoord: hoor Betekenis: • Die handeling of gewaarwording van hoor. Gebruik: • Sy ken hulle net van hoor. Spreekwoord: • Hoor is min. [Hy wil nie luister nie.] • Hoor en sien vergaan. [Daar is 'n groot lawaai.] • Van hoor en sê, lieg mens veel. [Deur oorvertel word baie onwaarhede verkondig.] • Wie nie wil hoor nie, moet voel. [As iemand ongehoorsaam is, moet hy gestraf word.] • Ek ken hom net van hoor. [Weet wie iemand is sonder dat jy met hom kennis gemaak het.] Vertaling: Engels: hear Nederlands: horen Tussenwerpsel: hoor Betekenis: • Ter bevestiging, ontkenning, toestemming, instemming ens. tussen of na 'n uitspraak of mededeling. Gebruik: • Hoor, hoor! • Meerminne bestaan nie regtig nie, hoor! Vertaling: Engels: hear Nederlands: hoor Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.