'n Kind wat huil. huil Afbreking: huil Werkwoord: huil Verlede tyd: het gehuil Teenwoordige deelwoord: huildend, huildende Verlede deelwoord: gehuilde Betekenis: • Om trane te stort wanneer 'n mens hartseer is of seerkry (en soms ook van vreugde); traanvog afskei. • (dieregeluid) Om die geluid van 'n jakkals, wolf, hond of hiëna te maak. • Om 'n lawaai te maak; raas. Gebruik: • Die meisie huil ontroosbaar omdat sy nie haar ma kan kry nie. • 'n Wolf het onheilspellend in die verte gehuil. • Die wind huil en fluit deur die krake in die mure. Spreekwoord: • Trane met tuite huil. [Bitterlik huil.] • Hy huil krokodiltrane. [Hy huigel; is geveins.] • Lang trane huil. [Baie spyt wees oor iets wat jy gedoen het.] • Iets doen dat die byle huil. [Iets met groot inspanning doen.] • Waar twee ruil, moet een huil. [Een trek altyd aan die kortste end by 'n ruilery.] • Van lag kom huil. ['n Waarskuwing veral aan kinders teen lawaaierige pretmakery.] • Blaf saam met die honde en huil saam met die wolwe. [Stem met persone van verskillende menings saam.] • Moet is dwang, huil is kindergesang. ['n Ouer hoef nie noodwendig iets te doen as die kind kerm of dit vra nie.] Sinoniem: • grens • ween • tjank Antoniem: • lag Verwant: • snik • huilerig Vertaling: Engels: to cry, weep, howl Nederlands: huilen Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.