attributief Afbreking: at•tri•bu•tief Uitspraak: /ɑtribyˈtif/, /ɑtrəbyˈtif/ Selfstandige naamwoord: attributief Meervoud: attributiewe Betekenis: • Voor die selfstandige naamwoord; soos 'n attribuut. Gebruik: • "'n Groot huis." In hierdie sin staan "groot" vóór huis, dus is "groot" hier attributief. • 'n Byvoeglike naamwoord kan attributief wees (dit staan voor die s.nw. bv. die nuwe skool), of predikatief (na die s.nw. bv. die skool is nuut). • Mens kan 'n byvoeglike naamwoord soos "lief" sowel predikatief ("'n kind wat lief is") as attributief ("'n liewe kind") gebruik. Afkorting: • attr. Antoniem: • predikatief Vertaling: Engels: attributive Nederlands: attributief Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.