wetenskaplike Afbreking: we•ten•skap•li•ke Selfstandige naamwoord: wetenskaplike Meervoud: wetenskaplikes Betekenis: • 'n Persoon wat wetenskap beoefen. Iemand wat hom met die wetenskap bemoei. Gebruik: • Aristoteles was 'n filosoof en wetenskaplike wat 'n groot invloed op Westerse denke gehad het. Hiponiem: • astronoom • bioloog • geoloog • fisikus • chemikus Vertaling: Engels: scientist Nederlands: wetenschapper Byvoeglike naamwoord: wetenskaplik Vergrotende trap: wetenskapliker Oortreffende trap: wetenskaplikste Attributief: wetenskaplike Partitief: wetenskaplikes Betekenis: • Attributiewe vorm van wetenskaplik: volgens of met betrekking tot die wetenskap. Gebruik: • Die wetenskaplike metode word vandag as die standaard beskou en lê klem op noukeurige waarneming, eksperimentering, meting, wiskunde en herhaling. Vertaling: Engels: scientific Nederlands: wetenschappelijke Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.