Tone toon Afbreking: toon Selfstandige naamwoord: toon Meervoud: tone Verkleinwoord: toontjie Meervoud van verkleining: toontjies Betekenis: • (anatomie) Een van die vyf lede aan die punt van die voet. • (musiek) 'n Klank met 'n bepaalde herkenbare hoogte; trilling met 'n frekwensie; intonasie. • Manier waarop 'n mens praat; intonasie in die gesproke taal. Gebruik: • Ek het my toon blou gestamp. • Die toonhoogte van die laer tone word laer namate klankdruk toeneem. • Die verkoopsman het 'n irriterende toon. Spreekwoord: • Hy gee die toon aan. [Die leiding gee.] Afgelei: • langtoon • groottoon • toondoofheid Vertaling: Engels: toe, tone, pitch, sound Frans: orteil Nederlands: teen Werkwoord: toon Verlede tyd: het getoon Teenwoordige deelwoord: tonende Betekenis: • (formeel) Iets wys; aandui; laat sien; duidelik maak. Gebruik: • Hy toon sy paspoort aan die polisiebeampte. • Dit toon hoe moedig en bevoeg hy werklik was. Afgelei: • aantoon • betoon • toonbank • toonbeeld Vertaling: Engels: to show, display, exhibit Nederlands: tonen Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.