bundel Afbreking: bun•del Uitspraak: /ˈbœn.dəl/ Selfstandige naamwoord: bundel Meervoud: bundels Verkleinwoord: bundeltjie Meervoud van verkleining: bundeltjies Betekenis: • 'n Versameling tekste (soos verhale of gedigte) wat in 'n drukwerk saamgevoeg is. • (ongewoon) 'n Versameling van saamgebinde items; 'n bondel. Gebruik: • Hy het 'n bundel prosa gepubliseer. Die bundel van kortverhale het die Eugène Maraisprys verower. • Die soekligte skiet bundels van lig in die nagruim in. Sy het 'n bundeltjie tydskrifte saamgeneem hotel toe. Hiponiem: • digbundel Vertaling: Engels: bundle, collection, volume Nederlands: bundel Nota: • Die 2de definisie word nie baie gebruik nie. Gebruik eerder bondel (soos in kaboedel-bondel). Werkwoord: bundel Verlede tyd: het gebundel Verlede deelwoord: gebundelde Betekenis: • Om tekste vir uitgawe saam te voeg; boekstaaf. Gebruik: • Die digter wil al sy gedigte bundel. Vertaling: Engels: to bundle Nederlands: bundelen Laat weet asb as die inskrywing foute bevat of verder verbeter kan word.