Afrikaans op sy beste Ek haal my hoed of vir die skrywer van die storie, dit is vrek koddig.......................... ************************************************************ ********************* > Niks in die lewe bring groter vreugde vir 'n moeë vis-en-hoenderdieet > as 'n langnaweek in die Vrystaat nie. Die oggend, middag en > aandvleisvure brand hoog en die vet drup uit die vakansie baarde, dis > 'n geil besigheid man, geil man, geil. Jou beker loop oor. Soggens is > dit skaapniertjies, smiddae skaaptjops en saans iets kleins soos 'n ou > biefstukkie of 'n varkboudjie. > In > die Vrystaat beteken 'n gebalanseerde dieet 'n tjop in elke hand. > Tussendeur > word daar aan 'n biltonkie gekou om die kieste oefening te gee. Maar > soos met alle goeie dinge kom daar 'n einde aan alles. > > Die t'rugtog Kaap toe kom soos 'n dief in die nag. Daar word uitgestel > en weggepraat maar vader Tyd het gesê dis Sondagmiddag en so sal dit > wees. Na 'n skaapvleis ontbyt word die langpad gevat met skaapboud > toebroodjies vir padkos. Voetslepend en klaend word die tasse gepak > en gelaai en met stroewe gesigte word die Vrystaatse familie gegroet. > Die stilte in die motor is oorverdowend wanneer ons die N1 vat Kaap > toe. > > Edenburg, Trompsburg, Colesberg, Spietkop, Hanover, Spietkop, Richmond > flits die plekke verby. Drie Susters .... amper halfpad en die > Sondagmiddag trek lang skadu's oor die Groot Karoo. Aaaai, as ons maar > al die skapies kon saamvat vir die mense in die Kaap. Hulle weet nie > wat mis hulle nie. Glo mos net aan vis en hoender. Hoender is mos nie > verniet die nasionale voël van die Wes-Kaap nie. Na Drie Susters kom > die fout. Groooot fout! 'n Pyn van epidermiese proporsies skiet my > regterenkel binne. Dit moet 'n beroerte wees. Ek sweer dis 'n > hartaanval .... My hart sit juis in my skoene. Kry mens miskien 'n > voetaanval, Bosluisvoet of Slangvoet? > > Die moontlikhede is legio. Die pyn neem alles oor. Die kinders wonder > of pa Krismis gaan haal. Liefste wil weet of ek koors het. "Bel die > dokter!" is al wat ek kan uitkry terwyl ek stotterend probeer asem > kry. Ek trap die petrol dieper met die anner voet en die trane biggel > oor my wange. O Kaap, O Kaap, as ek tog maar net by die huis kan kom. > > Vroutjie bel vir Dok uit sy Sondagmiddagslapie. Dit is NOOD broer. Sy > vertel in kort, afgemete sinne wat haar diagnose is. Dok vra hieroor > en daaroor en waar die pyn is en of daar ou rugby beserings is in daai > voet. Dan die lang stilte. Ons albei verwag die ergste." Nee" se dok > "maar as dit so pyn en die pyn daar is en julle die en daai ge-eet > het, daar geen koors is nie, die pyn nie "loop" nie, dan lyk dit my na > ghout". > > "Wat het jy in die kar? Het jy enige iets vir die kinders vir karsiek?" > Dankie tog, dink ek nou is ons darem al by die merriekasie. "O, setpille" > hoor ek vroutjie antwoord van die kant af, "maar as jy dit het, kan jy > dit vir hom gee. Hy sal 'n 100mg moet inkry". "Maar ek het net 15 en > 20mg pilletjies", hoor ek vir vroutjie terwyl sy hard dink hoe sy > hierdie pilletjies in haar man se watse dinges gaan inkry. Synde die > dokter op die "loudspeaker" is, kan ek darem self in my toestand > uitwerk hoeveel keer gaan ek, nou ja, die ding moet doen. Toe hy aflui > staan ek dadelik vas, ek het ook mos 'n binneste. "Sal wag tot op > Beaufort, daar sal 'n noodapteek wees" > en daarmee handel ek die gesprek af, ter wille van die kinders in die kar. > > Maar ai boeta, op Beaufort is 'n noodapteek so skaars soos reën. Niks > oop, op 'n Sondagaand nie. "Dan druk ons maar deur Kaap toe." Kners ek > op my tanne. Ek sit nou al kaalvoet met die lugreeling vol oop op my > voet - dalk vries die ding dood dan kan ek hom afbreek en in die kar > se "boot" gooi. > 'n > Man het sy trots en ek's g'n hoender wat klein pilletjies agterstevoor > om pik nie. > > Op Leeu Gamka is al my manlikheid daarmee heen ... alles is wit van > die pyn. > > "Vrou, gee maar - dit is nou of nooit, en ek "nou" liewer as "nooit". > > Vroulief fynkam haar "toolbox" en kom met die goeie nuus, daar's nog > 'n 100mg setpilletjie". Daar het jy dit: Vir elke pyn is daar 'n > gewig. Pil in die hand bestorm, of was dit nou bekruip of huppel ek na > die plek van verligting by die vulstasie. "Hierdie besigheid MOET net > werk" dink ek by myself en probeer moed skep vir wat voorlê. > > Ek worstel en sweet, maar in moet hy in - het jy al ooit probeer om 'n > "dartboard" se "bullseye" van die agterkant af op een been te kry > sonder om die ander ouens in die kleedkamer met sagte kreungeluidjies > te vermaak? > > Na die nagmerrie sukkel ek t'rug kar toe en ons val in die pad. Die > kinders wil weet hoekom pa se oë dan nou so groot is. Dink seker ek > probeer Wolf en Rooikappie vir hulle opvoer om die pad om te kry. > Niemand sê iets nie, ma bly liewer stil, sy weet wanneer vraetyd verby > is. Later slaap die kinders snoesig in hul stoeltjies, ek sit met die > pyn en trap die petrol dat ons in die Kaap kan kom. Pyn, alles net pyn > en die gedagte van die vreeslikheid daar in die toilet op Leeu Gamka > vir ewig ingeprent in my geheue. > > By Laingsburg traai vroutjie weer 'n geselsie." Voel dit al beter, skat." > "Nog nie juis nie liefling. Maar dis darem 'n skerp pil daai" gooi ek > 'n hou na die witjasse. "Hoe bedoel jy?" "Ek bedoel die alluminium om > die pil. > Ek moes die besigheid omtrent "panelbeat" om die skerp kante te > probeer platkry. As ek dit sommer net so sou gebruik, kon ek my > binneste lelik beskadig" verduidelik ek sonder om te veel "detail" te gee. > > Dit smaak vroutjie het as selfmoordbomplanter by Elkaida > gekwalifiseer. Sy ontplof dat die kinners se lyfies ruk en hulle met > hulle handjies bo-kant hulle koppe gryp in hulle slaap. Dis die > ergste lagbui wat ek uit haar lyf hoor sedert die nuus van haar eerste > swangerskap. "Jy moes die alluminium afhaal, poe...ol!" rek sy dit uit > en sy trek haar foontjie nader. > > "Maar ek dog dit werk soos 'n kapsule. Mens breek mos nie 'n kapsule > oop nie, net nou vergiftig jy jouself met 'n oordosis, die besigheid > moet mos stadig 'n mens se sisteem bekruip!" My manlikheid en > intellek is daarmee heen. Die wêreld weet. Sy mishandel die > selfoontjie om die nuus oor die aardbol te versprei. > > Dok is die eerste om van my "mishap" te hoor. Hy kan sommer my lyding > op die internet uitblaker en die eer kry vir die beste mediese "joke' > van die maand. Geen setpil sal ooit weer dieselfde wees nie. Hoe gaan > ek die wêreld in die oë kyk? En dit na die vreeslike lyding op Leeu > Gamka. Ek verlang na die tere liefde en simpatie van my moeder. > > Volgende more is ek 'n "celeb" op kantoor, almal wil tog net > bemoedigend aan my vat of 'n ou geselsie aanknoop. Wil weet of ek nou > 'n "stainless steel silencer" het. Ha, ha, ha, wens julle kry > dieselle pyn wat ek in my voet het in julle "silencers" da sal ons > sien! Klomp ape! > > Het die ding gewerk? Weet nog nie....wag dat die aluminium "corode".
On Mon, 12 Mar 2007 11:54:14 +0200, "Deneile" wrote: >> Edenburg, Trompsburg, Colesberg, Spietkop, Hanover, Spietkop, > Richmond nog voorrie merikasie het hy al verdwaal - in 'n sirkel gery op 'n stadium.
Dit was 'n vyfhanddoekgrappie!!:)) Annette "Deneile" skryf in boodskap news:et389r$2ul$1@wblv-ip-nnrp-1.saix.net... > Afrikaans op sy beste > Ek haal my hoed of vir die skrywer van die storie, dit is vrek > koddig.......................... > > ************************************************************ ********************* > > >> Niks in die lewe bring groter vreugde vir 'n moeë vis-en-hoenderdieet >> as 'n langnaweek in die Vrystaat nie. Die oggend, middag en >> aandvleisvure brand hoog en die vet drup uit die vakansie baarde, dis >> 'n geil besigheid man, geil man, geil. Jou beker loop oor. Soggens > is >> dit skaapniertjies, smiddae skaaptjops en saans iets kleins soos 'n > ou >> biefstukkie of 'n varkboudjie. >> In >> die Vrystaat beteken 'n gebalanseerde dieet 'n tjop in elke hand. >> Tussendeur >> word daar aan 'n biltonkie gekou om die kieste oefening te gee. Maar >> soos met alle goeie dinge kom daar 'n einde aan alles. >> Die t'rugtog Kaap toe kom soos 'n dief in die nag. Daar word > uitgestel >> en weggepraat maar vader Tyd het gesê dis Sondagmiddag en so sal dit >> wees. Na 'n skaapvleis ontbyt word die langpad gevat met skaapboud >> toebroodjies vir padkos. Voetslepend en klaend word die tasse gepak >> en gelaai en met stroewe gesigte word die Vrystaatse familie > gegroet. >> Die stilte in die motor is oorverdowend wanneer ons die N1 vat Kaap >> toe. >> Edenburg, Trompsburg, Colesberg, Spietkop, Hanover, Spietkop, > Richmond >> flits die plekke verby. Drie Susters .... amper halfpad en die >> Sondagmiddag trek lang skadu's oor die Groot Karoo. Aaaai, as ons > maar >> al die skapies kon saamvat vir die mense in die Kaap. Hulle weet nie >> wat mis hulle nie. Glo mos net aan vis en hoender. Hoender is mos nie >> verniet die nasionale voël van die Wes-Kaap nie. Na Drie Susters kom >> die fout. Groooot fout! 'n Pyn van epidermiese proporsies skiet my >> regterenkel binne. Dit moet 'n beroerte wees. Ek sweer dis 'n >> hartaanval .... My hart sit juis in my skoene. Kry mens miskien 'n >> voetaanval, Bosluisvoet of Slangvoet? >> Die moontlikhede is legio. Die pyn neem alles oor. Die kinders > wonder >> of pa Krismis gaan haal. Liefste wil weet of ek koors het. "Bel die >> dokter!" is al wat ek kan uitkry terwyl ek stotterend probeer asem >> kry. Ek trap die petrol dieper met die anner voet en die trane > biggel >> oor my wange. O Kaap, O Kaap, as ek tog maar net by die huis kan > kom. >> Vroutjie bel vir Dok uit sy Sondagmiddagslapie. Dit is NOOD broer. Sy >> vertel in kort, afgemete sinne wat haar diagnose is. Dok vra hieroor >> en daaroor en waar die pyn is en of daar ou rugby beserings is in > daai >> voet. Dan die lang stilte. Ons albei verwag die ergste." Nee" se dok >> "maar as dit so pyn en die pyn daar is en julle die en daai ge-eet >> het, daar geen koors is nie, die pyn nie "loop" nie, dan lyk dit my > na >> ghout". >> "Wat het jy in die kar? Het jy enige iets vir die kinders vir > karsiek?" >> Dankie tog, dink ek nou is ons darem al by die merriekasie. "O, > setpille" >> hoor ek vroutjie antwoord van die kant af, "maar as jy dit het, kan > jy >> dit vir hom gee. Hy sal 'n 100mg moet inkry". "Maar ek het net 15 en >> 20mg pilletjies", hoor ek vir vroutjie terwyl sy hard dink hoe sy >> hierdie pilletjies in haar man se watse dinges gaan inkry. Synde die >> dokter op die "loudspeaker" is, kan ek darem self in my toestand >> uitwerk hoeveel keer gaan ek, nou ja, die ding moet doen. Toe hy > aflui >> staan ek dadelik vas, ek het ook mos 'n binneste. "Sal wag tot op >> Beaufort, daar sal 'n noodapteek wees" >> en daarmee handel ek die gesprek af, ter wille van die kinders in > die > kar. >> Maar ai boeta, op Beaufort is 'n noodapteek so skaars soos reën. Niks >> oop, op 'n Sondagaand nie. "Dan druk ons maar deur Kaap toe." Kners > ek >> op my tanne. Ek sit nou al kaalvoet met die lugreeling vol oop op my >> voet - dalk vries die ding dood dan kan ek hom afbreek en in die kar >> se "boot" gooi. >> 'n >> Man het sy trots en ek's g'n hoender wat klein pilletjies > agterstevoor >> om pik nie. >> Op Leeu Gamka is al my manlikheid daarmee heen ... alles is wit van >> die pyn. >> "Vrou, gee maar - dit is nou of nooit, en ek "nou" liewer as > "nooit". >> Vroulief fynkam haar "toolbox" en kom met die goeie nuus, daar's nog >> 'n 100mg setpilletjie". Daar het jy dit: Vir elke pyn is daar 'n >> gewig. Pil in die hand bestorm, of was dit nou bekruip of huppel ek > na >> die plek van verligting by die vulstasie. "Hierdie besigheid MOET net >> werk" dink ek by myself en probeer moed skep vir wat voorlê. >> Ek worstel en sweet, maar in moet hy in - het jy al ooit probeer om > 'n >> "dartboard" se "bullseye" van die agterkant af op een been te kry >> sonder om die ander ouens in die kleedkamer met sagte kreungeluidjies >> te vermaak? >> Na die nagmerrie sukkel ek t'rug kar toe en ons val in die pad. Die >> kinders wil weet hoekom pa se oë dan nou so groot is. Dink seker ek >> probeer Wolf en Rooikappie vir hulle opvoer om die pad om te kry. >> Niemand sê iets nie, ma bly liewer stil, sy weet wanneer vraetyd > verby >> is. Later slaap die kinders snoesig in hul stoeltjies, ek sit met die >> pyn en trap die petrol dat ons in die Kaap kan kom. Pyn, alles net > pyn >> en die gedagte van die vreeslikheid daar in die toilet op Leeu Gamka >> vir ewig ingeprent in my geheue. >> By Laingsburg traai vroutjie weer 'n geselsie." Voel dit al beter, > skat." >> "Nog nie juis nie liefling. Maar dis darem 'n skerp pil daai" gooi > ek >> 'n hou na die witjasse. "Hoe bedoel jy?" "Ek bedoel die alluminium om >> die pil. >> Ek moes die besigheid omtrent "panelbeat" om die skerp kante te >> probeer platkry. As ek dit sommer net so sou gebruik, kon ek my >> binneste lelik beskadig" verduidelik ek sonder om te veel "detail" > te > gee. >> Dit smaak vroutjie het as selfmoordbomplanter by Elkaida >> gekwalifiseer. Sy ontplof dat die kinners se lyfies ruk en hulle met >> hulle handjies bo-kant hulle koppe gryp in hulle slaap. Dis die >> ergste lagbui wat ek uit haar lyf hoor sedert die nuus van haar > eerste >> swangerskap. "Jy moes die alluminium afhaal, poe...ol!" rek sy dit > uit >> en sy trek haar foontjie nader. >> "Maar ek dog dit werk soos 'n kapsule. Mens breek mos nie 'n kapsule >> oop nie, net nou vergiftig jy jouself met 'n oordosis, die besigheid >> moet mos stadig 'n mens se sisteem bekruip!" My manlikheid en >> intellek is daarmee heen. Die wêreld weet. Sy mishandel die >> selfoontjie om die nuus oor die aardbol te versprei. >> Dok is die eerste om van my "mishap" te hoor. Hy kan sommer my > lyding >> op die internet uitblaker en die eer kry vir die beste mediese > "joke' >> van die maand. Geen setpil sal ooit weer dieselfde wees nie. Hoe > gaan >> ek die wêreld in die oë kyk? En dit na die vreeslike lyding op Leeu >> Gamka. Ek verlang na die tere liefde en simpatie van my moeder. >> Volgende more is ek 'n "celeb" op kantoor, almal wil tog net >> bemoedigend aan my vat of 'n ou geselsie aanknoop. Wil weet of ek > nou >> 'n "stainless steel silencer" het. Ha, ha, ha, wens julle kry >> dieselle pyn wat ek in my voet het in julle "silencers" da sal ons >> sien! Klomp ape! >> Het die ding gewerk? Weet nog nie....wag dat die aluminium > "corode". >