Aan die gang is die debat oor die olifante van die Krugerwildtuin en Botswana se nasionale parke uitgedun moet word al dan nie. Aan die een kant is die groep mense wat reken die olifante is eenvoudig te veel en besig om die omgewing te vernietig en dat 'n drastiese uitdunningsprogram gedoen sal moet word. Teenoor hulle is natuurlik die groep wat reken dat geen olifant behoort uitgedun te word nie en dat ander maniere gesoek moet word om die getalle van die diere te beheer....soos geboortebeperking, oorplasing van diere na ander areas, ens. 'n Baie interessante bydrae was egter die ou wat gereken het dat 'n dier net gaan waar water is en dat die skepping van kunsmatige watergate en -punte in die Kruger die oorsaak is dat die olifantgetalle so hoog is. Beperk die beskikbare water en die getalle sal afneem. Dit maak nogal sin, want die woestynolifante van die Namib se getalle is ook besig om stadig handuit te ruk. Die rede is definitief nie dat daar meer kos is nie, maar meer en meer bestaansboere skep wel waterpunte in die Namib wat nooit bestaan het nie en die olifante gebruik dit en teel aan. As 'n langtermyplan het dit seker meriete, maar mens wonder net of hierdie proffie al wel bygestaan en kyk het hoe 'n dier vrek van dors. In 'n droogte is dit al erg genoeg, maar as jy wel water beskikbaar het? Dalk sal die konferensie hierdie week meer lig en 'n praktiese uitvoeringsplan gee?