" Withings van die Namib" deur EVERWYN WESSELS
Everwyn Wessels Withings van die Namib En teen die hele, groot, koue woestynmakende Suid-Atlantiese wêreld-see, op wie se rug ysberge soos Rynse kastele ry, die vurige oë van 'n wit Namalandse Arabierhings, met blouskimmelmane soos branderspat, geteel deur Freiherr Von Funcke op Brak-Oos, en geskilder deur Meester Adolph Jentsch, geskenk aan 'n vrou, 'n skraal bruinvelvrou, met lang grys oë en steil, blinkswart hare, klein, sterk, dun hande, en rats, dun voetjies, in nommer vier hoëhak-hofskoentjies, en dun, effens getuite, rooi lippies, en spierwit, sterk tande in Binne-Kannaland se rypappelkoos-rooi, diep-grond-op-kalk geteel, soos die Ingelse perd moer van daardie vuurslag-vuurvreter hingsperd, ongetemd soos die ongetemde, ontembare Namibwoestyn, en die Suid-Atlantiese groen-blou seë-see, wat ontembaar self, alles tem met die oudste stang en kenketting, die inbreek snytrens, dood.