" Ballade van die grysland " deur D.J. OPPERMAN
Oorspronklik gepos deur: @rogers.com D.J. Opperman Ballade van die grysland Die vroegre boere-paradijs is nou één molshoop, groot en grijs. TOTIUS (Trekkerswee) I Uit tonnels van die nag tuur ek oor rook en mis as ysterspore my in kringe van die stad instuur. Teen dakke en skoorstene blink die son, soos in 'n leeggeloopte dam op bottelskerwe en geroeste sink. Eers in slote langs die straat, met blou koffiekan en pik het ek verbygangers beny, gehaat. Toe het ons tot 'n staaldriehoek die leë olievate opgestapel - bye aan 'n nat bruin heuningkoek. En haar hande, soos oor 'n klavier, gryp en vou en gryp en vou stukke sjokola in blinkpapier. Draaisae gil en in my ore klink die geklets van beitels, die geneul van swart motore. Uiteindelik valse syfers neergekrap, kon ek uit vet van viskafees na 'n paradys ontsnap. II Na tuine van die nag, waar neonligte blom, het ek met haar gevlug; maar by my was die vrees - die rekenmeester kom. Bo na sterre, soos die grootwiel, van sterre na die aarde, duisel elke vrou my siel. Bioskoop en dans, draak en die fisant dra ons op die mallemeul nagliks na 'n Feëland. 'n Pennieslotmasjien se kake spoeg 'n kaartjie na my uit: ,,Wees veral versigtig met geldsake." O die vrees! as die rekenmeester kom hoe sal ek kan verantwoord en verslag gee van sy eiendom? Die dag breek grou: ,op tafelblad' links in my smalle kamer ,staan leë bottels in hul nat'. O week na week gebonde 'n haas aan die ovale kring en agter my ses honde. III Die hospitaal is wit-gevlak en koel as die glaspypie water uit my tap... tot ek die vrees weer voel. Smiddags groei 'n oog uit elke kwas en in die nanag gryp 'n vlermuis my dae soos 'n tros lukwarte vas. 'n Knop het in my keel gekom die oggend toe die peerboom in die steenkoolerf wit blom. O as die rekenmeester kom! wat sal ek van sy wêreld nog kan wys aan hom? Deur tralies wat die tuin omsluit kyk ek en my verwarde broers verlangend na die stad nog uit: hoe deur die reën en laaste lig, krukkig soos nat voëls loop elke jas met sy gesig. Blinkpapier, mallemeul en wiel, 'n laphaas en ses honde óm en óm... die dun spil van die siel.