Melankolie Kobus Oosthuizen Ek soek 'n audience van een vir my soete melankolie. Elmi in Darling, my darling Elmi. Of Mariëtte, my ouer vrou of Ma, of Pa. Pa vir wie ek nooit kon sê "ek is lief vir jou", soos die Amerikaners doen. Sonja Heroldt, ek verlang na jou as die winde van die "has been" om my vou. Die cameo verskynings, koelbloedige verdwynings van die "principles" Â die pogings van die "understudies" laat my koud. Die tye, die plekke, oomblikke lê daar anderkant die blou berge, waar die kranse antwoord gee op my sawwe droomverlang na bobbejaankrapsels in die sand op Waterval, waar Oupa kiertsregop gestap het. Ek soek my audience van een vir die Afrika-tragedie wat so heerlik soos 'n stem ruis vir my geliefde plek, stuk mens, stuk vrou, stuk bloed. Melankolie ... 'n wondersoete ding waarin alles soos Smarties op 'n dashboard in my siel lê en smelt.