Ek gesels annerdag met 'n ervare IDB-speurder oor diamantsmokkelary. Meeste mense het mos maar die idee dat diamantesmokkel baie keer meer 'n geleentheid eerder as 'n misdaad is. Baie sal jou vertel dat as hy net die kans kry, sal hy net vir EEN keer die kans vat om die nodige skop te kry tot finansiële utopia, maar dan kry almal mos nie die kans nie, hm? Die ou vertel toe vir my dat die mense wat so gesels, pomp net warm lug want hulle het nie 'n idee waaroor dit gaan nie. Hy sê daar kom 'n dag in elkeen se lewe waar jy 'n krisis-karakterbesluit moet neem: Laat jou gewete jou toe tot kriminele optrede of nie? Vat jy daai paadjie, dan is jy 'n misdadiger, 'schluss' en klaar. Daar bestaan nie die storie van net een keer smokkel nie. As jy een keer die vrug van maklike inkomste gesmaak het, die volgende keer as jy 'n krisis het, dan doen jy dit weer. My pappie-goed het altyd gesê dat g'n mens kan vir seker sê hy's nie 'n dief voor hy nie ordentlik voor 'n versoeking geplaas is nie. Dit is so dat seker maklik 95% van mense op kantoor 'n pen of uitveër sal kan vaslê en nie 'n oog daaroor knip nie, maar sê jy kom op 'n ongeluk af waar 'n ou dood langs die pad lê met g'n mens in sig nie en in die kar vind jy 'n tas met 'n miljoen in kontant in? Sal jy vat, of los? Dit bring my by Mugabe en ander Afrikaleiers. Een en elke Afrikaland ondervind 'n misdaadgolf na onafhanklikheid en binne die regerings self, is bedrog aan die orde van die dag. Hoekom? Is dit nie dalk omdat die sogenaamde vryheidsvegters buite die wet moes gaan om hulle sin te kry nie? Nou, na die stryd gewonne is, ondervind hulle probleme met hierdie skeidingslyn tussen reg en verkeerd. Weet hulle enigsins nog waar daardie lyn getrek is? Ek dink dit gaan Afrika nog 'n verdere 30 - 50 jaar vat voor die bevolking sal stabiliseer. Die groot vraag is natuurlik net hoeveel gaan oor wees na Mugabe, Nujoma en hul agterryers hulleself blinkvet geoes het?