" Skadu's teen die Muur " deur KOOS DU PLESSIS
Oorspronklik gepos deur: @rogers.com Skadu's teen die Muur Koos du Plessis Die donker kom van buite en syfer deur die ruite en ek gooi nog 'n paar kole op die vuur. En die tafel en die laaikas -- en alles wat eers vas was -- versmelt tot blote skadu's teen die muur. Ons drome van gister word somber en sinister, want, kyk, alles het 'n vasgestelde uur: Ons beplan toringblokke, maar die slopers is betrokke en ons drome is bloot skadu's teen die muur. Met orrelbegeleiding kom die voorspel tot die skeiding, maar dis alles reg -- die liefde is 'n vuur; en van die vurige hofmaak hoor ons later in die hofsaak, want die liefde is 'n skadu teen die muur. In swart of wit getooi, in 'n stoet of in konvooi, wonder elkeen hoelank alles nog sal duur; en leef holderstebolder, want die kis wag op die solder... en die lewe is 'n skadu teen die muur. Die donker kom van buite en syfer deur die ruite en ek gooi nog 'n paar kole op die vuur. En my voete en my hande word ou bekende lande in skadukaarte teen die kamermuur. Die wêreld word 'n skadu teen die muur; 'n flikkerende skadu teen die muur.