" Blom van die Baaierd" (5) deur D.J. OPPERMAN
Oorspronklik gepos deur: @rogers.com Blom van die Baaierd (5) 11 Lokvink Die blaker op sy bors, en op die velkombers haal Broeder Ben die stukkie geel koerant weer uit sy Bybel, lees die halfvergete vers wat Koen hom eens gegee het: "Liid fan di Diamant", en blaas dan dood die tranerige kers. " 'An hande, so mooi en so wit as di sné, op flegsels fan dames, met hare so blond, kan ek ongekende behoorlikhyd gé, skyn met di glans fan sterre teen di rond, en ek steur my ni an di wel of di wé. " 'Fer goed of fer kwaad, met myn glimlag so koud, fer London se krone, fer Fransinne se hoof begroet ek di finder, feul meer nog as goud; ek blink en word fan myn glans ni beroof, mar fingers ferkrimp en lokke fergoud. " 'Wat is ek? En skyn ek ook nog fandag met myn eerste lig syn glans nog ni kwyt, so mooi as foor Adam syn tyd in my prag? Ek tart uit di ewe, ek daag uit di tyd 'n blom fan di bajert, ferberg in di nag. " 'Tog blink ek en straal 'n rukki net foort ná di konings ferkrimp en di wereld ferkwyn en geef jou, o siil! di fermanende woord, omdat jy alleen an di ewighyd hoort: 'n kasteel fan kristal waar Gods lig uit skyn." (word vervolg)