"Trans-vaal" deur PETRA MULLER
Oorspronklik gepos deur: @home.com TRANS-VAAL Petra Muller In die land van die kosmosvelde is dit tans met pienk en wit blomme uit sjina en met ekstatiese skoenlappers somer In daardie land se hemel is daar omgekeerde aarde. Storms sak bestraffend vyfuur in die middag, swaarweer van 'n moeder op die kinders uit. In daardie land van geel gras en van lou reëns is my vriende tans leeus. In hulle oë is 'n veldbrand aan die groei. Die reënvoëls styg loodreg as hulle aankom; hulle verbaster en word bruin en roep na Afrika en sy kom na hulle aangeloop soos 'n gewapende man. Die mooi seuns met die blou-blou oë wat ek byna ken, het tans hul meesterlike speelgoed in die hand. Daar slaap die groot masjiene met die een oog oop (blits kom tweebeen aangestap) en die ander oog, die karbied-oog van die jagter soek dorstig na sy prooi. Ek ken die land. Daar is ek 'n vreemdeling met blou en wit gekleurde fabels in my hand - n delfse dogtertjie wat kwyn. O Afrika hoe maklik is die klanke van jou naam nie, Afrika, en onuitspreeklik om te sê.